بهترین زمان برای پر کردن دندان بعد از عصب کشی

در اغلب موارد پس از انجام درمان ریشه، دندان‌پزشک از یک پانسمان یا ماده پرکننده موقت برای بستن دهانه دندان استفاده می‌کند. این پرکردگی موقت برای محافظت از دندان تا زمان ترمیم نهایی (پر کردن دائم یا روکش) ضروری است. هدف از این کار، جلوگیری از ورود بزاق، باکتری، ذرات غذا و آلودگی به داخل کانال‌های تمیزشده ریشه است ، پر کردن موقت معمولاً از موادی خاص ساخته می‌شود که انعطاف‌پذیرند، به راحتی در جلسات بعدی برداشته می‌شوند و تا چند روز تا چند هفته می‌توانند از دندان محافظت کنند. با این حال، این ترمیم موقتی نباید جایگزین درمان نهایی تلقی شود، چراکه مقاومت کافی در برابر فشارهای جویدن و نفوذ میکروب‌ها در بلندمدت ندارد ، اگر درمان ریشه در چند جلسه انجام شود، دندان بین جلسات هم با همین نوع پانسمان موقت بسته می‌شود. در پایان درمان، لازم است بیمار در کوتاه‌ترین زمان ممکن برای پر کردن یا روکش دائمی مراجعه کند تا دندان ایمن و مقاوم بماند.

دندانی که ریشه دندان می‌شود، دیگر تغذیه خونی ندارد و بافت داخلی آن تخلیه شده است. این موضوع باعث می‌شود که ساختار دندان خشک، شکننده و آسیب‌پذیرتر از قبل شود. در چنین شرایطی اگر دندان بلافاصله یا در بازه‌ای کوتاه پس از درمان ریشه پر یا روکش نشود، احتمال ترک خوردگی، شکستگی دیواره دندان و نفوذ مجدد باکتری‌ها افزایش می‌یابد از سوی دیگر، درمان ریشه دندان تنها زمانی موفقیت‌آمیز است که دندان به‌طور کامل مهر و موم (سیل) شود. در غیر این صورت، کانال‌های ریشه که قبلاً تمیز و پر شده‌اند، در معرض آلودگی و ورود مجدد میکروب‌ها قرار می‌گیرند. این موضوع می‌تواند باعث بروز عفونت، درد شدید، و حتی نیاز به درمان مجدد (ری‌تریتمنت) یا کشیدن دندان شود.در مواردی که ساختار دندان به‌شدت ضعیف شده باشد (مثلاً دندان‌های آسیاب با پوسیدگی گسترده)، استفاده از روکش به‌جای پر کردن معمولی توصیه می‌شود. روکش می‌تواند فشارهای ناشی از جویدن را بهتر تحمل کرده و از شکستگی دندان جلوگیری کند.بنابراین پر کردن یا روکش به‌موقع، بخشی جدایی‌ناپذیر از روند کامل درمان عصب‌کشی است که سلامت و طول عمر دندان را تضمین می‌کند.